ვაზის ჭრაქი (Plasmopara viticola) არის სოკოვანი დაავადება, რომელიც აზიანებს ვაზს და იწვევს ფოთლების, ყვავილედებისა და მტევნების დაზიანებას. ეს დაავადება განსაკუთრებით გავრცელებულია თბილ და ტენიან კლიმატში.

სიმპტომები:

1.              ფოთლებზე: ჩნდება ღია მოყვითალო ან მოყავისფრო ლაქები, რომლებიც სიგანეში იზრდება. ფოთლის ქვედა მხარეს კი შეიძლება გამოჩნდეს თეთრი ბუსუსოვანი ნადები.

2.              ყვავილედებსა და მტევნებზე: დაავადებული ყვავილედები ხმება და ცვივა, ხოლო მტევნებზე ჩნდება მუქი, დამპალი ლაქები.

3.              ყლორტებზე: ინფიცირებული ყლორტები სუსტდებიან და ზრდას ანელებენ.

გავრცელების პირობები:

·                  მაღალი ტენიანობა და ხშირი წვიმები დაავადების გავრცელებას უწყობს ხელს.

·                  ოპტიმალური ტემპერატურა 18-25°C-ია.

·                  ინფიცირებული მცენარის ნარჩენები შეიძლება იყოს დაავადების განმეორებითი წყარო.

ვაზის ჭრაქი (Plasmopara viticola) საქართველოში ფართოდ არის გავრცელებული, განსაკუთრებით ტენიან და ზომიერად თბილ რეგიონებში. მისი გავრცელების არეალი მოიცავს:

1.              კოლხეთის დაბლობი – განსაკუთრებით აჭარა, გურია, სამეგრელო და იმერეთი, სადაც მაღალი ტენიანობა ხელს უწყობს სოკოვანი დაავადებების განვითარებას.

2.              კახეთი – მიუხედავად იმისა, რომ კლიმატი შედარებით მშრალია, ჭრაქი მაინც პრობლემას წარმოადგენს, განსაკუთრებით სარწყავი ზონებში და წვიმიან წლებში.

3.              ქართლი – ამ რეგიონშიც ვაზის ჭრაქი გვხვდება, განსაკუთრებით მდინარეთა ხეობებში, სადაც შედარებით მეტი ნესტია.

4.              რაჭა-ლეჩხუმი და ქვემო სვანეთი – მთიან ზონებში, სადაც ხშირია ნალექები, ჭრაქი მნიშვნელოვან საფრთხეს წარმოადგენს.

ვაზის ჭრაქი ყველაზე მეტად ვრცელდება გაზაფხულისა და ზაფხულის დასაწყისში, როდესაც ნესტი და ზომიერი ტემპერატურა მისთვის ოპტიმალურ პირობებს ქმნის

                                პრევენციული ზომები:

1.              ვენახის სწორი განაშენიანება – ვაზის სწორად განლაგება ჰაერის მოძრაობისა და მზის სინათლის მაქსიმალური მიღებისთვის.

2.              ფოთლების ზედმეტი მასის შემცირება – ჰაერის ცირკულაციის გაუმჯობესება.

3.              სარწყავი სისტემის კონტროლი – ჭარბი ტენიანობის თავიდან ასაცილებლად.

4.              ვეგეტაციის განმავლობაში სისტემატიური მონიტორინგი-ინფექციის გამოჩენისას დაუყოვნებლივი წამლობა, საჭიროების შემთხვევაში ინტერვალების შემცირება და გადაწამვლაც კი.

ქიმიური საშუალებები:

1.              ფუნგიციდები – გამოიყენება პროფილაქტიკისთვის და ინფექციის გაჩენის შემდეგ:

·       კონტაქტური ფუნგიციდები:

ბესტ ბაკირი სფ

ბორეკაფი

ბესტ კაპტანი სფ

ბარბოროსა სკ

ფარავს ფოთლებს და აფერხებს სოკოს განვითარებას.

·       სისტემურ-კონტაქტური ფუნგიციდები:

მაქსიმუმი

კასერ პრო წხგრ

ეგარი სფ + ბესტ კაპტანი სფ კომბინაცია

აქუატისი

ბაფი

შეიწოვება მცენარეში და იცავს როგორც გარედან ისე ქსოვილის შიგნიდან.

მოწამვლის სიხშირე – დამოკიდებულია კლიმატურ-ამინდობრივ პირობებზე (წვიმიან ამინდში უფრო ხშირად).

დამატებითი ინფორმაციისთვის მოგვწერეთ ან დაგვიკავშირდით ნომერზე:

·        +995 599 550 497

·        [email protected]

·        იუნკერთა ქუჩა #1

·        Agrobest.com.ge

აგრობესთ ჯორჯია გისურვებთ წარმატებას!

ავტორი:ვალიკო მუსაშვილი                      მევენახეობა